بر خوان غم، چو عالمیان را صَلا زدند

اول صلا به سلسله‏ى انبیا زدند

نوبت به اولیا چو رسید، آسمان طپید

زآن ضربتى كه بر سر شیر خدا زدند

پيشينه استفاده از پرچم در بين قبائل، چه در جنگ و چه در صلح، به روزگار باستان باز مي‏گردد. آن گونه که از منابع تاريخي بر مي‏آيد، تمدنهاي گوناگون، اعم از:

از ارزنده ترين آثار و بركات مجالس عزادارى و گريه بر ابى عبدالله حسين (ع) حفظ رمز نهضت حسينى است .

براستى ؛ چرا در دوران منحوص سلاطين و پادشاهان جور از برپايى مجالس عزاى اهل بيت (ع) به خصوص سالار شهيدان جلوگيرى مى شد؟ آيا نه اين است كه عزاى حسينى و امامان شيعه، سبب مى شود كه سخنوران و دانشمندان متعهد و انقلابى، مردم را از ظلم هاى حكومتها آگاهى دهند و انگيزه قيام آن حضرت كه امر به معروف و نهى از منكر است به اطلاع مردم برسد؟

«گريه»

مظهر شديدترين حالات احساسى انسان است، و علتها و انگيزه هاى مختلفى دارد كه هر يك از آنها نشان دهنده حالتى خاص است . در روايات ، بعضى از انواع گريه تحسين شده و از صفات پسنديده بندگان پاكدل خداوند به حساب آمده است ، و بعضى از انواع گريه مذموم شمرده شده است .

15 رجب 60 هجری:مرگ معاویه در شام و نشستن یزید به جای پدر.

28 رجب 60:رسیدن نامه یزید به والی مدینه مبنی بر بیعت گرفتن از حسین‏«ع‏»ودیگران.

از امام باقر عليه‏السلام روايت مى‏كنند كه در دوره كودكى امام حسين عليه‏السلام كمى دير زبان به سخن گفتن گشود و اين امر اين نگرانى را به وجود آورده بود كه مبادا او از نعمت حرف زدن محروم باشد؛ تا اين‏كه روزى به همراه پيامبراكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم به مسجد آمد و در نماز جماعت آن حضرت شركت كرد. وقتى پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم شروع به نماز كردند و تكبير نماز را گفتند، حضرت حسين عليه‏السلام نيز تكبير گفتند.

 تا برگزيده شوند و حج خود را در نينوا تمام كنند. رسول خدا

صلی الله علیه وآله فرمود:

به روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجرت ⁽¹⁾ دومين فرزند برومند

 حضرت على و فاطمه،كه درود خدا بر ايشان باد،در خانه‏ى وحى و

ولايت،چشم به جهان گشود.