يكى ديگر از آثار و بركات مجالس عزادارى سيدالشهدا (ع) اين است كه مردم در سايه مراسم عزادارى به حقيقت اسلام آشنا شده و بر اثر تبليغات وسيع و گسترده اى كه همراه با اين مراسم انجام مى گيرد،

قبر شريف، حالت معمولى داشت تا اينكه سليمان بن صرد خزاعى و گروهش كه بعدها به توابين مشهور شدند به آنجا آمده و جايگاه مخصوصى براى مزار درست كردند. در همانجا آنها هم پيمان شدند كه انتقام او را از ابن زياد و آل مروان بگيرند.

 حضرت

سوزى كه از دل سوخته عاشقان سيدالشهدا (ع) به چشم سرايت

 كرده و از مجارى دو چشم آنها به صفحه رخسار وارد مى شود،

مراتب علاقه و اخلاص و دلبستگى به خاندان وحى و رسالت

 را مى رساند و اين عمل اثرى مخصوص در ابقاى مودت و ازدياد

 محبت دارد.

«حسين‏» زيباترين نامى است كه در شناسنامه بشر نوشته‏اند. در پهندشت آفرينش انسان، سه پرده نمايش جاودانه از اسرار خلقت تصوير كرده‏اند:

- عصيان آدم در بهشت و هبوط او به طبيعت‏خاكى; كه آغاز كارزار هماره تاريخى هابيل و قابيل است.

- بعثت انسان و ختم رسالت; كه مدرسه معراج دوباره آدمى است.

- و "عاشورا" ; كه صحنه نمايش فراگير و فشرده تماميت كارزار خوبى و بدى است. عاشورا عرصه اثبات ظفرمندى انسان خداگونه بر سپاه ابليس است; پرده‏اى است كه در آن عينيت عروج، و حقيقت معراج را تصوير كرده‏اند.