پيشينه استفاده از پرچم در بين قبائل، چه در جنگ و چه در صلح، به روزگار باستان باز ميگردد. آن گونه که از منابع تاريخي بر ميآيد، تمدنهاي گوناگون، اعم از:
امام حسين عليه السلام آموزگارمكتبي است كه مدرك آن فلاح ورستگاريست چنانكه حديث شريف «ان الحسين مصباح الهدي و سفينة النجاة» بر اين مطلب دلالت وصحه گذاشته است. شورزيات حسين عليه السلام آرزوتمناي همه ي انبياء ومعراج تمام ملائكه عليهم السلام،واين شوروشعورمصداق حديث شريفه «ليس من ملك مقرب و نبي مرسل» است. هيچ مَلَكي نبي مرسلي در آسمانها و زمين نيست مگر اينكه از خدا تمناي زيارت قبرامام حسين ـ عليه السّلام ـ را دارند يعني جبرئيلي كه ناموس وحي است، ميكائيلي كه ناموس رزق است، اسرافيلي كه ناموس نفخ است، عزرائيلي كه ناموس قبض روح است، كروبيان، قدوسيان، سكّان بيتالأمور، حفظه عرش و خلاصه هر ملك مقربي. و نيز آدم با داشتن مقام علم الاسماء، ابراهيم با رتبه خليل اللهي، موسي با منزلت كليم الهي، عيسي با منصب روح الهي و همه انبياء از خدا تقاضاي اذن زيارت حرم مطهر حسين بن علي ـ عليهما السّلام ـ را دارند. اين است حسين ـ عليه السّلام اللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْيايَ مُحَمَّدٍوَآلِ مُحَمَّدٍ وَمَماتي مَماتَ مُحَمَّدٍوَآل مُحَمَّدٍ